logo

Zoeken:

NABIJ IN CRISIS
Moeilijk op vele plaatsen in de wereld.
Dag na dag lijkt het erger te worden.
Dweilen met de kraan open of…
nog goede maatregelen kunnen nemen? 

Wereldcrisis of persoonlijke crisis,
we zullen er doorheen moeten
met elkaar of alleen of … met God?

De grootst mogelijke crisis onderging Hijzelf,
vrijwel alleen, maar geen andere weg
dan jezelf geven tot het uiterste,
bewijs van je liefde.

Pijn door afkering van velen,
enkelen die blijven geloven, nabij zijn;
hun hoop op God die zal redden.

Paaswake, nabij in crisis, ervaring van vreugde en vrede
die nooit meer vergaan: de Heer overwint de dood.
Ik nodig u uit dit zelf mee te beleven, dit jaar:
Palmzondag, Witte Donderdag, Goede Vrijdag
met als hoogtepunt de Paaswake en Pasen.

Laat je inspireren met de vreugde van de verrezen Heer
en je komt opnieuw tot leven… Zalig Pasen

Rudo Franken, pastoor

EEN NIEUWE WEG ?

Reizen kan je blik verruimen, reizen door het leven, of naar een ander land,  reizen door de veertigdagentijd naar Pasen. Even afstand nemen, loskomen van datgene wat je zo in beslag kan nemen van dag tot dag, zonder dat het er echt toe doet of jou helpt.

De Filippijnenreis, voor mij een enorme ervaring: thuiskomen – al gauw - in een vreemd land. Lachend en zegenend gaan zij door het leven, - wat daar gewoon vanzelfsprekend is, moet hier worden overlegd, georganiseerd - met elkaar verbonden en met de Heer.

Daar ondervond ik de uitstraling van het geloof in verkeer, in tijd voor elkaar, gastvrijheid; hier zie ik stress, drukte, eenzaamheid, leegte. En toch: in de winter begint de lente al. Ook zou uitwisseling met hen kunnen helpen: zij een beetje van onze materiële goederen, wij een beetje van hun beschaving, hun geestelijke rijkdom, een nieuwe weg die leidt naar meer samen leven.

Rudo Franken, pastoor

Emmanuel
Kerstmis kan ons brengen bij het begin,
de oorsprong, het pure, de schat die blijft.
Dat willen delen met elkaar, ook na Kerst,
maakt van Kerst een nieuw begin.
Die droom is misschien wel de kracht:
durven geloven tegen alle ongeloof in,
niet alleen maar samen, elkaar verrijkend.
Want de Emmanuel – de God met ons -
geeft ons samenzijn echte vreugde.
 
Van harte een Zalig Kerstfeest en een Gezegend Nieuwjaar.
Rudo Franken, pastoor

NIEUWE STAPPEN
“Als reizigers zijn wij onderweg.
Jij vraagt: "Verder trekken, wat betekent dat?"
Om het kort te zeggen: dat betekent vooruitgaan.
Anders begrijp je het misschien verkeerd
en ga je steeds langzamer lopen.
Onderzoek jezelf.
Wil je bereiken wat je nog niet bent,
wees dan ontevreden met wat je nu bent.
Want zodra je zelfgenoegzaam wordt,  blijf je stilstaan.
Zodra je zegt: "Het is genoeg," ga je ten onder.
Doe er dus steeds iets bij, trek steeds verder, maak steeds vooruitgang.”

Deze woorden van Augustinus kunnen wat losmaken in ons. Wil je verder komen in het leven, durf dan nieuwe stappen te zetten. Ik beleef dat zoals op m’n wandeltocht naar Santiago. Mensen ontmoeten en weer afscheid nemen en m’n eigen weg gaan, maar niet zonder de verrijking van de ontmoeting met anderen waarin ik ook mezelf en Onze Lieve Heer beter leer verstaan en ontdek. Stap voor stap. Loslaten en verder gaan. De Heer zal erin voorzien. Dat heb ik steeds ondervonden, hoe moeilijk het soms ook is. Met zijn leiding kan ik verder.

Rudo Franken, pastoor

GEBED OP VAKANTIE
In deze zomermaanden zullen velen
op vakantie gaan of dagreizen maken.
Vroeger bad men voor zo’n onderneming
nog wel eens. Een idee voor nu?

Om een mooie tijd, goede ontspanning, nieuwe ontdekkingen,
ontmoetingen met mensen.
Om tijd voor Hem die zegt: ‘Zonder Mij kun je niets doen.’

Misschien.
Alleen zijn met de Heer.
Komen op heilige grond,  daar waar niemand stoort,
het kan zomaar gebeuren tijdens je vakantie.

Heer, zegen deze tijd voor onszelf en met elkaar.
Leid ons bij al onze schreden. Behoed ons voor het kwaad.
En doe ons met elkaar groeien in verbondenheid met U.

Een prettige, ontspannen en inspirerende vakantie voor u allen...

Rudo Franken, pastoor
Juni 2011

NAAM

Al van kleins af genoemd bij je naam.
Het lijkt zo gewoon, is zo bijzonder:
je bent geen nummer in een systeem,
je bent gekend, geliefd.

De wereld is soms heel klein:
in den vreemde hoor je ineens je naam.
Ineens is het heel anders, zo vertrouwd,
je bent gekend, geliefd.

Ook Hij kent jou bij je naam, al loop je Hem soms zomaar voorbij.
In je drukte of verdriet zie je Hem niet. Maar Hij noemt je naam en je wordt blij.

Ineens is het heel anders, zo vertrouwd, alsof je thuis komt, zo thuis als nog nooit.
Je verdriet smelt als sneeuw voor de zon, want Hij is er en kent jou met zijn hart.

Zijn Geest geeft Hij ons met zijn leven, is dat niet een geweldig feest?!
Onze namen staan in zijn hand geschreven, want wij zijn gedoopt in de Naam van de
Vader en de Zoon en de heilige Geest.

Rudo Franken, pastoor
NIEUWE WEG ABRAHAM
Met je 50e Abraham zien.
De Joden zeiden tegen Jezus: ‘Gij zijt nog geen
vijftig jaar en Gij hebt Abraham gezien?’ (Joh 8).
Hoe ze bij deze gedachte kwamen, weet ik niet.
Abraham was 75 jaar, toen hij naar God hoorde
en wegtrok uit Ur der Chaldeeën, het huidige Irak.
Toen begon hij pas te geloven.
 
Maar het kwam wel goed met Abraham.
Want hij bereikte het beloofde Land
en kreeg zeer vele nakomelingen.
En hij werd maar liefst 175 jaar.
Na zijn 50e begon zijn echte leven pas: het zich durven toevertrouwen aan God.
Niet gemakkelijk: eigen ideeën loslaten en openstaan voor Gods droom.
 
Bij vooraanstaande Joden stuit Jezus op onbegrip, als Hij het Joodse gezegde omdraait:
heeft Mij gezien en dat maakte hem gelukkig.
 
Hoe en wanneer kunnen wij Jezus zien? Ieder met z’n eigen weg en tempo,
z’n eigen verhaal, z’n eigen achtergrond, karak­­ter en talenten
mag zich door Hem geroepen wetenom Hem daarin de ruimte te geven,
zodat wij elkaar verder op weg kunnen helpen
en eens met elkaar kunnen aankomen in het Beloofde Land.
 
Rudo Franken, pastoor
ZIJN LICHT VOOR ELKAAR
 
Turbulente wereld, alles lijkt op z’n kop,
nog sneller, nog drukker, nog meer regels,
onzekerheid, ontevredenheid, protest,
polarisatie, verharding, waar gaat het heen?
 
Kerstmis, Bethlehem, blijde boodschap,
Licht in de duisternis, een nieuw begin,
Emmanuel, God met ons, ook voor mij?
 
Als ik eens een licht was voor anderen,
een houvast en een rots in de branding!
Als ik Hem eens volg die mij liefheeft
en zin geeft aan elke nieuwe dag!
 
Kerstmis kan ons brengen bij het begin, de oorsprong, het pure, de schat die blijft.
Dat willen delen met elkaar, ook na Kerst, maakt van Kerst een nieuw begin.
 
Van Harte een Zalig Kerstfeest en een Gezegend Nieuwjaar,
Rudo Franken, pastoor
SAMENLEVING LOS VAN GELOOF?
In Groot-Brittannië is na het pausbezoek
van 16-19 september grote interesse ontstaan in de Kerk.
Paus Benedictus blijft verbazen met zijn souplesse
om zonder kleerscheuren leeuwenkuilen te betreden
of dat nu Turkije is, het Heilig Land of Cyprus.

De paus betreurde zeer het seksueel misbruik
en het ontbreken van snel en doortastend optreden.
Hij ontmoette ook enkele slachtoffers.

Seculiere critici gaf hij een boodschap mee:
“Als we nadenken over de ontnuchterende lessen
van het atheïstisch extremisme van de 20e eeuw,
mogen we nooit vergeten hoe de verbanning
van God, religie en deugd uit het openbare leven
uiteindelijk leidt tot een verknipte visie
op mens en samenleving.”

“Het seculiere denken en het geloof hebben elkaar nodig en moeten niet bang zijn
om een fundamentele en blijvende dialoog aan te gaan omwille van onze beschaving”.

Bij zijn bezoek heeft de paus de Britten wakker geschud met een boodschap om over na te denken. Tot die opmerkelijke conclusie kwam premier David Cameron over het alom als succesvol omschreven staatsbezoek.

Rudo Franken, pastoor
Oktober 2010
TEGENSPOED EN RAMPEN
Ons leven is soms heel moeilijk
en dan denken wij dat er geen uitweg meer is.
Doordat we niet alles kunnen weten,
zien we niet dat er een verband bestaat
tussen de tegenspoed die ons kwelt
en ons werkelijk geluk.
Wat moeten we dan doen?
Op God vertrouwen!

Aldus pater Kolbe die in 1941
in het concentratiekamp Auschwitz
zijn leven heeft gegeven voor een huisvader.

Rampen wereldwijd. Tegenspoed die ons kwelt,  ook in de eigen omgeving:
ziekte en dood, een stukgelopen liefde, geen werk meer.
Je denkt: hoe kom ik hier ooit doorheen? Kan het nog ooit worden zoals het was?
En toch zijn er ook van die momenten dat je een kracht voelt,
dat je in zekere zin wordt gedragen.
Elke dag heeft God voor ons een woord van leven en een woord van hoop:
Ik ben er voor jou, zegt Hij in zo vele bewoordingen en ervaringen en ontmoetingen.
Geweldig is het als je Gods hart ontdekt.
 
Rudo Franken, pastoor
September 2010
HUP CHRISTOFFEL HUP
Vakantie. Onderweg of thuis.
Ontspanning of inspanning. Je mens voelen worden.
Alles kan weer eens op z'n plek vallen,
Alles wat je aan lief en leed hebt gedeeld.
Vliegramp Tripoli. Zilveren priesterfeest.
Verbondenheid. Vriendschap. Geloof.
 
Christoffel die het foute pad vaarwel zei,
wilde nu voor anderen iets goeds doen.
En jawel, nu zette hij mensen een woeste rivier over.
Hij, de sterke reus, droeg ze op z'n rug ... totdat
een klein kind zijn hulp vroeg. Wat was hij zwaar!
Het was de Heer zelf, die zei ' Ik draag jou'.
Als wij een ander dragen, iemand in nood,
dragen wij Christus zelf, zoals Christoffel.
Zijn we zelf in nood, dan merken we zonder twijfel ook hulp van anderen, hoe wij worden gedragen in lief en leed ... gekend en bemind: Hij vergeet ons nooit.
 
Door Christoffel moge Onze Lieve Heer ons nabij zijn op onze wegen die wij in de vakantie gaan en op onze levensweg. Mogen wij Hem ontdekken, elke dag, vandaag. Allen een fijne vakantie gewenst, Rudo Franken, pastoor
ZILVER IN DE EEUWIGE STAD
Ter viering van ons zilveren priesterfeest
- vooraf al met m’n wijdingsgenoten –
vlogen we naar de eeuwige stad Rome.
Door de aswolk van een IJslandse vulkaan
zijn we met een auto weer thuis gekomen.
 
In Rome was het genieten van vele eeuwen:
onder de Sint Pieter bij het graf van Petrus
werden we stil en hebben we gebeden.
In de catacomben de eerbied van christenen
voor hun doden en hun geloof in de verrijzenis.
Velen werden gegooid voor de leeuwen.
 
Genieten van spijs en drank, van verhalen,
van ontmoetingen, van winkels allerlei,
wandelend langs imposante gebouwen,
stromen mensen en toeterende auto’s,
oog voor detail, dankbaar voor verrassingen.
Is ons geloof niet elke dag een geschenk
dat we met elkaar mogen delen, zomaar…
 
Ook paus Benedictus hebben we opgezocht.
Een speciaal woord voor de priesters en hun roeping.
Hoe indrukwekkend is het om op dat immense plein
elkaar te ontmoeten rond de paus in zoveel talen!
 
Het eigenlijke feest in juni hier gewoon thuis
hoop ik met velen van jullie te mogen vieren.
Een feest is het, als je merkt dat je er voor elkaar
mag zijn, zoals de Heer er is voor ons elke dag.
 
Rudo Franken, pastoor,
MET VALLEN EN OPSTAAN
Is het leven zo niet begonnen? Een hele kunst als je kunt lopen.
Je wordt bewonderd: hij kan het al. 't Ging niet zonder vallen en opstaan.
 
Vallen en weer opstaan, mooi beeld voor zoveel wat we leren levenslang.
Vallen willen we graag vermijden, en opstaan valt niet altijd mee,
Pijn en vreugde leren ons mens te zijn.
 
Is het niet bijzonder als je steun en troost ervaart als je valt?
En als iemand je op de been helpt? Hoe en wanneer ervaren we dat
of zijn we zelf degene die helpt?
 
Kijken we naar de Heer die is gevallen onder de last van en die Hij liefheeft.
Tot drie keer toe is Hij ook opgestaan om zich voor ons te geven tot het uiterste.
 
Gestorven is Hij voor ons, de Heer; op de derde dag is Hij opgestaan voorgoed.
Ons biedt Hij zijn hulp en vriendschap, en Hij vraagt: 'Wil jij in Mij geloven,
want voor jou ben Ik opgestaan'.
 
Rudo Franken, pastoor
CARNAVAL OOK SERIEUS
Carnaval is samen hossen, zingen, plezier maken.
Volksvermaak. Het leven als een feest.
Juist omdat het leven niet altijd een feest is.
Een aardbeving op Haïti, oorlog zus, ruzie zo.
Geniet van het leven, zolang als je kan.
Want straks als het te laat is, dan is het te laat.
Ja zeker, een serieuze noot met de carnaval
te midden van alle lol en plezier.
 
Kunnen lachen met jezelf en je stommiteiten.
Ook met jezelf een beetje de draak steken.
Jezelf niet al te serieus nemen.
Want wie zijn wij eigenlijk?
Als we het askruisje gaan halen,
is er ook die betrekkelijkheid:
stof ben je en tot stof zul je wederkeren.
Op ons hoofd getekend de vorm van een kruis.
 
Want als christenen gaan we samen de weg, die Hij voor ons heeft gebaand met zijn eigen leven: bloed, zweet en tranen en zoveel meer, de Aanwezige voor ons, zelfs tot in de diepste afgrond. Een serieuze noot om het leven eens voor goed te vieren met de Aanwezige, Liefde tot het uiterste.
 
Rudo Franken, pastoor
februari 2010
EEN NIEUW BEGIN
Altijd druk, met Kerst nog drukker.
Hoe kom ik er doorheen, wanneer rust?
Toestanden in wereld, in eigen omgeving.
Wie geeft mij zicht en vrede?
Waarom niet de stilte gezocht?
Gebeurde het niet in die stille nacht?
Afgelegen en ver van de wereld,
maar o zo dichtbij voor wie zich opent.
Onzichtbaar voor de machtigen, de heersers,
komt Hij naar ons toe, de kleine Heiland,
Die geneest wat is gekwetst, die verzoent
en de grootste vreugde is voor de kleinen.
De kleinen blijven geloven, van harte,
in die kleine God die ons leefheeft,
Die kracht schenkt hier en nu
en voor ieder een nieuw begin.
 
Gezegend Kerstfeest en een voorspoedig 2010
 
Rudo Franken, pastoor
KEURSLIJF OF GOEDE GEEST

In Nederland lijken steeds meer regels te komen.
Zijn we dan zelf niet in staat tot die goede geest?
Een goede geest is niet te regelen of op te leggen.
Een goede geest kan in een bepaalde situatie ontstaan,
bij een bepaalde ervaring, reis of moment.

Hoe meer de goede geest ontbreekt,
des te meer wetten je nodig hebt.
En hoe meer wetten en regels je hebt,
des te meer je misschien naar de goede geest kunt fluiten.
Was iedereen maar vervuld van Gods Geest!
Dat is een goeie uitspraak van die Mozes.
Gaat dat niet boven alle regels en wetten?
Als Gods Geest ons mensen bezielt,
vinden wij oplossingen voor problemen op onze weg.
Liefde is vindingrijk en creatief.
Een Brabants gezegde luidt:
Wie met z’n armoei geen raad weet,
is niet waard dat hij hem heeft.
Een vierende geloofsgemeenschap is krachtig.
Als je vervuld bent van Gods Geest,
ontkracht je de stroom van druk druk druk
en geef je vanzelf de fakkel van het geloof door.
Verlangen we dat niet diep in ons hart?

Rudo Franken, pastoor
November 2009
VRIENDSCHAP OF VERDIEPING
Bevrijdt jouw vrije tijd je van de sleur?
Die tijd schenkt voor verwondering en vragen.
In vriendschap en verdieping vind je rust
en zin voor het vervolg van de dagen.
 
Je staat stil, je kijkt en je loopt verder.
Je ontmoet en deelt. Ineens ben je vriend.
Je vertelt en luistert, het geeft je rust.
En diepte. Waar had je dat aan verdiend?
 
Jouw vrije tijd is kostbaar,
nog kostbaarder dan de tijd van je werk:
je vrije tijd geef je zomaar aan iemand,
aan Onze Lieve Heer en/of aan zijn Kerk.
 
Een goede investering van je liefde,
want wat je geeft, ontvang je dubbel terug,
misschien veel later, je was het al vergeten.
Ondertussen vond je rust in die vriendschap.
 
Je ondervindt hulp, de zon is ook voor jou.
Zo kun je groeien, gaande jouw weg, de camino.
In vriendschap met zovelen en met Hem
ontdek je jezelf en jouw roeping…
 
 
Rudo Franken, pastoor
September 2009

 

VAKANTIE
Vakantie, even wat anders
Dit jaar misschien wat dichterbij
Waarom ook niet
Als je maar samen bent
Samen is een hele rijkdom
Zeker als je tijd hebt voor elkaar
Samen geniet je dubbel
Als je maar samen bent

Ga je alleen wandelen
Je vindt altijd tochtgenoten
Je luistert en je vertelt
Als je maar samen bent
Je wandelt ook lang alleen
Maar dan is daar de natuur
En de Schepper van al dat moois
Als je maar samen bent

Vakantie, genieten, avontuur
Niet alles op dag en uur
Gewoon geleid door de Herder
Samen kom je altijd verder
Vakantie, het doet je goed
Op adem komen na veel stress
Waarom niet elke dag een beetje
Want samen, dat is zo goed.

Fijne vakantie allemaal,   
Rudo Franken, pastoor
HET KLEINE WAARDEREN EN BELEVEN
Het leven, dat zijn vooral de kleine dingen
waar je zo aan voorbij kijkt,
wandelend naar de volgende mijlpaal.
Maar ligt de kracht van die bereikte mijlpaal
niet juist in de stappen van elke dag?
Kerstmis, Pasen, Pinksteren, wat weten we er nog van?
Zijn we niet al veel eerder die kleine stappen vergeten?

Binnen handbereik ligt verstilling, ergens op een dag,
een gebed, een overweging uit de bijbel,
en de zondag als oase en herbronning.
Het gezin, een plek om met elkaar te delen,
parochie als geloofsgemeenschap waar je welkom bent.
Vooral het kleine waarderen en beleven
en ervaren hoe de Heer in en door ons werkt.

In de meimaand denken we vaker aan Maria.
Ook zij beleefde haar grote JA in kleine dingen.
Zo is elke dag bijzonder en eigenlijk een wonder.
Kostbaar is het als je dit met elkaar kunt delen
Alles aaneengeregen ontstaat zo een krans van rozen,
die wij biddend en dankend mogen aannemen
van Maria, onze moeder, en van Jezus, haar Zoon:
de rozenkrans, die ons zoveel wil geven, zo gewoon.
 
Rudo Franken, pastoor
mei 2009
IMPASSE OF DOORTOCHT
Hoe houd ik dit vol?
Ik weet mij geen raad.
Het is donker om mij heen.
Er is niemand die mij helpt.
En wat gaat mij nog overkomen?
Kan ik dit wel volbrengen?

Uw doodstrijd, lieve Heer,
ging U door merg en been.
Bloed hebt U gezweet in de olijventuin.
Heb ik daar met U gewaakt?
Besef ik wat U voor mij over hebt?
Uw Lichaam en uw Bloed, uw eigen leven
geeft U aan ons.
Ga ik met U die weg van duisternis en lijden,
van geloof en overgave?

De vieringen van de Goede Week
nodigen mij uit om met heel mijn hart
die weg met U te gaan:
Palmzondag, Witte Donderdag, Goede
Vrijdag en de Paaswake / Pasen,
in stilte bij U te zijn, wakend, vertrouwend,
herbronning in U, die van mij houdt.

Verrezen Heer Jezus, help ons allen.
Geef ons een goede doortocht, een Zalig Pasen,

Rudo Franken, pastoor
maart 2009
OP REIS NAAR JEZELF
Begin van het nieuwe jaar wordt wellicht al
plannend vooruitgekeken: wanneer waar naar toe?
Is reizen niet een fantastische manier
om andere landen en jezelf te leren kennen?
Andere landen bezoek je en laat je dan weer achter,
jezelf neem je mee waar je ook gaat.
Maar al reizende zal je blik - als het goed is –
ook ruimer worden en milder.
En al die ervaringen neem je mee naar huis
en verrijken je leven.
En al vertellend bij de zovele foto’s
laat je zovele anderen meegenieten
van je ontdekkingsreizen. Mooi is dat.
 
Jezelf ontdekken door te reizen
en door er over te vertellen:
je avonturen, mooi, de moeite waard.
Een bedevaart lang of kort.
Samen ga je die weg,
met elkaar ontdek je het wonder van het leven.
Is dat niet al begonnen met je geboorte?
Doorheen de pijn naar de vreugde.
En hoe vaak komen we het daarna weer tegen
op onze reis … de pijn … en de vreugde!
Die mogen we met elkaar delen.
 
Zo kunnen we op onze reis onszelf leren kennen
en onszelf leren aanvaarden zoals we zijn,
zoals we door Hem bemind zijn.
De mooiste reis die je als mens kunt beleven,
is een ander het geluk te gunnen en te geven.
Dan ben je pas echt thuisgekomen bij jezelf.
 
Rudo Franken, pastoor
februari 2009
ONTVANGEN OM TE GEVEN
Ontwaakt uit moeder en vader,
gedragen en gevoed,
nabij, goed, trouw
om later zelf te dragen en voeden,
nabij, goed, trouw.

Ook Maria heeft gedragen en gevoed,
vol geloof en overgave.
Aan haar borst drinkt Hij,
Die hemel en aarde niet omvatten,
Koning van het al, dienstknecht
om ons eens te voeden met Zichzelf.

Opnieuw geboren - wij - uit de schoot
van Gods liefde: water en Geest,
vervuld van vreugde en kracht
om hoe dan ook te geven
al onze vreugde en kracht.

Gezegend Kerstfeest
         Voorspoedig 2009
                   Welkom thuis

Rudo Franken, pastoor
december 2008