Parochie Molenhoek

 

De eerste dag is succesvol verlopen. Om 13.05 uur was ik binnen. Het lopen ging perfect, mede door een wandelgenoot uit Molenhoek met wie ik van Huissen tot Elst overliep. Het was een zeer geanimeerd gesprek. De tijd en de kilometers vlogen voorbij. Met de blaren valt het wel mee. Alleen steekt nu een licht griep de kop op. Die ga ik te lijf met een goede nachtrust en paracetamol. Ik hoop dat ik morgen weer kan starten.

 

Foto in Elst (1e dag): ik ging nog als een speer, evenals de 2e en 3e dag, maar de 4e dag zuchtte ik, de uitputting nabij: “Dit is een gigantische 4daagse na een gigantische restauratie”.

 

Hemelse bijstand. Vanmorgen om 2.54 uur werd ik uit mezelf wakker. Ik voelde me fit na 6 uur nachtrust. De vorige nacht heb ik geen oog dichtgedaan. Ik voelde me toen al wat grieperig en dorstig. Een spannend moment. Met mezelf had ik afgesproken dat als de temperatuur 37,5 of lager zou zijn, ik zou lopen. Ik had 36,0. Ik sprong m'n bed uit. Geen spierpijn, niets. Een totaal ander verhaal dan gistermorgen, toen ik het echt niet zag zitten. Midden in de nacht - ik kon toch niet slapen - heb ik een gedicht gemaakt. Het heet 'Vriendschap':

 

 

Zoals gezegd, ik sprong uit m'n bed. Alles had ik al klaargemaakt. Nog even m'n gebed, een kop melk en peperkoek en dan op de fiets, al gauw in de motregen. Het grootste deel van de wandeling was er motregen. Heerlijk. Automatische koeling. En dat was wel nodig bij mijn tempo. Met de oefening van gisteren in de benen liep het gesmeerd. Ik ben wel wat later gestart, om 4.25 uur, maar ik had minder last met het inhalen van mensen dan gisteren. In Wychen heb ik 25 minuten gepauzeerd, ook heerlijk. En daarna dacht ik: en nu in één ruk en de pas erin. Het is ook een geweldig pepmiddel dat er zoveel mensen langs de kant je bemoedigen en zingen en muziek maken en allerlei eten en drinken aanbieden. Het is echt één groot feest. En zo gebeurde het dat ik al om 12.25 uur kan afklokken. Als dat geen hemelse bijstand is! Buiten het feit ook nog eens dat ik vanmorgen heb kunnen starten.

Morgen en overmorgen ga ik het wel rustiger aandoen, alhoewel er vermoedelijk meer koeling zal zijn door het vermoedelijk overvloedige water. Morgen en overmorgen is voor een groot deel een thuiswedstrijd. Het lijkt me heerlijk, zo'n feest met mensen van wie je er vele kent. In 1998 toen ik de 4daagse voor de eerste keer heb gelopen en hier nog niet pastoor was en ook geen flauw vermoeden had dat ik hier ooit pastoor zou worden, was het natuurlijk heel anders. Toen was ik op vrijdag ook veel te vroeg binnen (13.00 uur) om het echte feest mee te maken. Ik ben benieuwd naar morgen. Vorig jaar heb ik de 3e en 4e dag niet kunnen lopen, terwijl het er op woensdagavond voor mij wel naar uitzag dat ik de eindstreep zou halen. Een onverwachte blessure (springscheen door verkeerde beweging) maakte een einde aan die droom. Hopelijk gaat het morgen allemaal goed en wordt het een gezellige dag. Wat is vriendschap toch mooi!

 

3e dag 4daagse 17 juli - Morgen mag ik weer

Het avondrood dat ik gisteravond zag, beloofde voor vandaag een mooie dag. Inderdaad prachtig wandelweer met zelfs zon en vanaf Breedeweg zo nu en dan heerlijke motregen. Gisteravond ben ik nog aan boord geweest van de boot 'Drie Provinciën' om vanaf Cuijk het vuurwerk te bekijken onder het genot van een hapje en een drankje en schitterende live muziek en natuurlijk heel wat gezellige mede-opvarenden. We waren goed half twaalf terug. Al gauw lag ik op één oor en werd niet in het minst gestoord door de oorverdovende muziek. Om 3 uur ging de wekker af en sprong ik weer uit m'n bed, iets minder hoog dan gistermorgen. Vandaag een thuiswedstrijd. Om 4.15 uur gestart en om 6.25 uur in Mook, waar heerlijke soep op mij wachtte bij mij in de straat. Mook was nog in diepe rust, maar dat zal morgen ongetwijfeld anders zijn. In Middelaar en Plasmolen waren al vele mensen langs de weg, evenals in Milsbeek en Ottersum. In Ottersum kreeg ik zelfs bouillon aangeboden door een jongetje. Dat was een opkikkertje precies op het goede moment. In totaal heb ik vandaag een uur en een kwartier gerust. Heerlijk bijkletsen en bijeten en drinken met mensen die je kent. Chapeau voor de mensen die in de motregen langs de weg zijn blijven zitten. Want het is toch betrekkelijk koud, maar voor de wandelaars perfect weer. Om 13.05 uur was ik binnen. Dit had ik absoluut niet verwacht, maar het is wel prettig. Nu kan ik nog even een oogje dichtdoen en ... m'n blaren laten behandelen.

Morgen hoop ik tussen 14.00 en 14.30 uur binnen te komen. Als ik de tocht volbreng, zal om 19.00 uur de Eucharistieviering zijn in de kerk van de Molenhoek, want daar is het uiteindelijk allemaal om begonnen: de restauratie die nu net is voltooid. Daar mogen we nu al voor danken. In september zullen we dat uitgebreid doen. Dat zult u ook op deze website kunnen lezen.

 

4e dag 4daagse 18 juli - 3x scheepsrecht

Het is niet te geloven: om precies 14.15 uur kwam ik binnen. Wat een geweldige ervaring na - voor mij - een uitputtingsslag. Sjongejongejonge. Ging het de 2e en 3e dag tamelijk vlot, na de 3e dag ging m'n linkervoet opspelen. Ik bleek een bloedblaar te hebben gelopen onder de linkervoet (waar ik overigens niets van gevoeld heb, ook vandaag niet); en de zwelling en kleur van de voet kon ik ondanks koeling niet in de oorspronkelijke toestand terugkrijgen, de rechtervoet wel. Donderdagavond tijdens de Eucharistieviering merkte ik dat ik niet goed op die voet kon staan. Dat was vanmorgen wel wat beter. Zowel gisteravond als vanmorgen had ik er een hard hoofd in dat ik de eindstreep zou halen. Het was bovendien weer een korte nachtrust geweest: 21.30 - 3.00 uur, waarbij ik van 23.00 - 0.30 uur van de muziek heb genoten. Maar de grieperigheid was over.

Om 4.15 uur ben ik gestart. Heel langzaam ben ik begonnen. Allengs ging het beter, zeker toen ik in gesprek raakte met een medewandelaar met een soortgelijke handicap. Wat een gesprek vermag! In Gassel aan de kerk heb ik m'n eerste pauze genomen, zoals gepland. Daar was ik ook wel aan toe, maar toch al een flink eind gelopen. Na een half uur weer op pad gegaan. In Beers een sanitaire stop en toen via Vianen op naar Cuijk. Het ging nog steeds redelijk goed - buiten verwachting - met een tandje lager dan gisteren...

 

Zaterdag 19 juli - rust

...In Cuijk was het natuurlijk een grandioze ontvangst en een bijzondere overtocht over de Maas met de ponton-brug. En toen op naar Mook. Om 11.45 uur liep ik Mook binnen, ruim een uur later dan voor mij 'normaal' was, maar dat kwam door mijn gezwollen linkervoet. Het was mij een raadsel hoe ik hier 50 km mee zou kunnen lopen. Maar ik dacht: maar rustig aan en niets forceren.

In Mook wisten mijn medewandelaars al gauw mijn naam, want die klonk van alle kanten. Geweldig de reacties en de gladiolen en de 4daagse schoentjes die ik omgehangen kreeg... en op het Raadhuisplein ontvangst door de burgemeester en een muzikale huldiging (tjalalalala, tjalalalala enz) en even live in de lokale Radio-uitzending. Eindelijk is het gelukt om Mook op de 4e dag te bereiken: 3x scheepsrecht: in 2006 werd de 4daagse na 1 dag afgelast, en vorig jaar viel ik na 2 dagen uit met een springscheen.

Ook in Molenhoek was de ontvangst grandioos. De bos gladiolen die ik had, werd alsmaar dikker, maar die zou ik een eindje verder kunnen inleveren en staan nu bij mij thuis in een vaas. Zovele leuke reacties. Nu nog acht kilometer. Even de fiets ophalen, zo zei ik gekscherend in Mook en in Molenhoek, maar ik was toch heel erg blij toen ik om 14.15 uur over de finish ging. Ook in Nijmegen een geweldige ontvangst. Het weer was toen nog droog, alhoewel ... een paar medewandelaars die onderweg mensen hadden natgespoten die niet applaudiseerden, schoten nu hun waterpistool leeg bij deze feestelijke intocht en doofden hiermee ook - tot grote hilariteit - een sigaret van een man langs de kant. "Zo, die brand is geblust", zo riepen ze. Na de finish was het voor mij echt strompel, strompel, strompel. Ik ben nog even op de wedren geweest bij een paar bekenden, kreeg nóg een medaille. Om een uur of drie eenmaal op de fiets had ik voor het eerst in deze 4 dagen m'n paraplu nodig. Met deze flinke bui zou ik te zeer afkoelen. Maar deze 'gedempte' koeling was wel heerlijk. Door de bossen terug naar Molenhoek en vandaar naar de Rijksweg, waar nog enkele wandelaars liepen (± 15.30 uur). Het publiek reageerde wederom enthousiast bij mijn voltooide 4daagse. Of ik na de restauratie van de kerk van de Molenhoek nu zelf aan restauratie toe ben? zo vroeg mij Paul Sutmuller bij het radio-interview. Ja, lichtelijk, zo zei ik. Ik ben blij dat ik dit weekend verder niets gepland heb. Dus wat huiswerk en wat rust.

Gisteravond was de Eucharistieviering uit dankbaarheid voor het welslagen van de restauratie en de 4daagse. Die twee zijn voor mij niet te scheiden. In 1998 toen ik de 4daagse voor de eerste keer heb gelopen (en om 13.00 uur binnen was en nog heel fit) heb ik voorafgaande aan de 4daagse reeds gezegd dat ik de 4daagse maar één keer zou lopen. Ik hou van steeds een nieuwe uitdaging. Maar toen ik in 2003 hier pastoor werd en een goed doel in zicht kwam om de 4daagse voor te lopen, nl. de restauratie van de Molenhoekse kerk, lag het voor mij anders en heb ik de schoenen dus weer aangetrokken. En de medaille die ik nu gekregen heb, zal ik daarom ook schenken aan de parochie Molenhoek. De uitvoering van de 2e 4daagse-medaille is er één met een kroon, zo bleek mij gisteravond. Die past dus perfect bij de Molenhoek, de bekroning van de restauratie. In 2006 toen het zo heet was, heb ik op de weg van de 1e dag gezongen(mel. Drie schuintamboers): 

 

 

Die woorden ken ik nu nog uit mijn hoofd, maar riepen toen wel menige reactie op evenals de pet met opstand waarop de woorden 'Warmte en licht voor de Molenhoekse kerk'. Wat wil je bij zo'n hitte!

 

Molenhoek, 19-7-2008

Pastoor Rudo Franken