Parochie Molenhoek

Pastoor van de parochies Mook, Middelaar en Molenhoek is pastoor Rudo Franken.

 

Rudo Franken werd in 1961 geboren te Eindhoven. Na zijn studie te Rolduc werd hij in 1985 gewijd tot priester van het bisdom Roermond.  Eerst kapelaan te Echt (1984-1985) en Heythuysen (1986-1988) was hij van 1989 tot 1997 pastoor van de Goede Herder-parochie te Weert-Groenewoud, van 1997-2003 pastoor van de St. Petrus-parochie te Roggel en de St. Martinus-parochie te Neer en sinds november 2003 pastoor van de St. Antonius Abt-parochie te Mook, de Onze Lieve Vrouw van zeven smarten-parochie te Molenhoek en de HH. Lambertus en Brigida-parochie te Middelaar en daarbij moderator van het samenwerkingsverband van deze drie parochies en Ottersum, Milsbeek en Ven-Zelderheide (VOMMMM) en vormt samen met de pastoor van deze drie parochies, René Schols, het pastorale team van het VOMMMM. Sinds 2008 is dit team versterkt door de benoeming van een catechiste.
Naast het gewone parochiepastoraat gaat zijn aandacht ook uit naar eigentijdse bedevaartreizen die hij zelf organiseert sinds 2000. Reisdoelen waren Israël (2000), Fatima (2002), Frankrijk-Spanje-Portugal (2003), Italië (2004), Polen (2005), Engeland-Ierland (2006), Pater Pio (2007) en Hongarije (2008), Fatima (2009) en Banneux (2009, 2010 en 2011) en Israël (2010)
Verder heeft hij als voorzitter van Stichting Vaak (Verschijningen, Actualiteit, Authenticiteit en Keerzijde) en hoofdredacteur van de AVÉ-nieuwsbrief over actuele verschijningen (2001 t/m 2007) uitgebreide informatie gegeven over heel wat onderwerpen met betrekking tot bedevaartplaatsen, verschijningen en verschijnselen. Deze stichting is voortgevloeid uit zijn kritisch-pastorale boek over Medjugorje, waarvan in 1999 de 1e druk verscheen en in 2000 de 2e herziene en aangevulde druk, evenals een Engelse en Duitse vertaling.

Waarom een bedevaart?
U weet wellicht dat ik in juli-augustus 2008 van Porto naar Santiago heb gelopen, een bedevaart. De eerste week van september 2008 ben ik met de Limburgse bedevaart voor een week naar Lourdes gegaan, alweer een bedevaart. En alsof dat niet genoeg is, organiseerde ik van 3-17 oktober 2008 ook nog een bedevaartreis naar Hongarije.

 

Heeft een pastoor in deze tijd dan niets te doen in zijn parochie?
Beste mensen, tegenwoordig is er naast het gewone parochiewerk en het gewone parochiepastoraat een nieuwe vorm van pastoraat die past bij de moderne mens die veel reist en die wat van de wereld wil zien.
Die nieuwe vorm van pastoraat is de bedevaartreis. Wat is er mooier dan een aantal dagen samen onderweg te zijn en ook te merken en te vieren dat de Heer zelf bij ons is, en dat geloof met elkaar te delen! Als je meerdere dagen onderweg bent, kun je los komen van thuis, loskomen van je dagelijkse ritme en openstaan voor nieuwe ervaringen, geestelijk groeien aan de hand van plaatsen die je bezoekt. Uiteraard doen we niet alleen bidden, maar ook het leven vieren, lachen, ontspannen, onszelf zijn, ruimte ervaren en geestelijke rijkdom ontvangen waar we komen, waar we mogen zijn, waar we iets mogen proeven van het land, van mensen, van heilige plaatsen, van voorbeelden. We kunnen soms zo vastgeroest zijn in vaste patronen. Een bedevaart kan onze geest weer levend maken, onze wereld vergroten, verrijken en verdiepen. Een bedevaart is voor mij de beste vakantie, al is een bedevaart naar Lourdes, maar vooral naar Hongarije voor mij natuurlijk ook flink aanpakken. Er komt heel wat bij kijken, maar ik vind het geweldig hoe ik deze dagen mag beleven met mensen die meegaan of die dit van thuis uit meebeleven. Mijn doelstelling is op de eerste plaats parochianen mee te nemen. Want wat je op zo’n bedevaartreis beleeft, werkt uiteraard ook door in de gemeenschap. Je groeit nog meer naar één familie. Niet goed, geld terug.

 

Nog steeds koester ik de wens om met name mensen uit Mook e.o. mee te nemen. Maar ja, hoe breng ik die ervaring over. Mensen denken dat we de hele dag bidden. Als je de ervaringen beluistert van mensen die meegaan, dan kun je alleen maar concluderen dat je heeeel veel hebt gemist, als je niet meegaat. De vele foto's kunnen al een goede indruk geven, maar daar hoort wel een verhaal bij. En je kunt het niet beter horen dan van iemand die zelf is meegegaan. Maakt niet uit wie je vraagt. Hadden we dit maar eerder geweten, zeggen een paar nieuwelingen.