Parochie Molenhoek

KORTE TERUGBLIK OP FATIMA

Of een bedevaart slaagt, heeft veel te maken met onze openheid voor de goddelijke Voorzienigheid. En ook met de manier waarop we met elkaar omgaan. Of er respect en ruimte is voor ieders verhaal. Of de geest in de groep goed is. En die was gewoon fantastisch!

restaurants, gids, afspraken met kerken enz. Dat betekende voor mij ook een enorme morele ondersteuning, gaf mij als het ware vleugels. Heel veel dank dus aan dit bedevaartbureau dat zo zorgvuldig inspeelt op de wens van een parochiebedevaart.

We werden verwend met de hotels en de maaltijden.

Kan dat wel, als je pelgrim bent? Maar natuurlijk. Als pelgrim heb je ook goed eten nodig, want je verricht ook vele inspanningen. Het wonderlijke van die inspanningen is dat deze je ook ontspannen. Als je samen de kruisweg bidt, of de grote vieringen mee beleeft in de Cova da Iria (het dal van de vrede) of in stilte verblijft bij het heilig Sacrament of een film bekijkt over Fatima en de drie kinderen aan wie Maria is verschenen, of een getuigenis beluistert van mensen die door de boodschap van Fatima zijn gegrepen, het geeft je allemaal veel ruimte in je binnenste. Je komt als het ware op adem. Je ervaart elkaar als familie, terwijl je God beleeft als je Vader en Maria als een moeder die heel dicht bij je is en die je nooit zal laten vallen. Echt verwend dus.

Onze weg was een mooie. Vanaf het vliegveld Lissabon niet meteen naar Fatima, maar eerst in Santarem een stop, waar we in een prachtige 14e eeuwse augustijner kerk Nossa Senhora da Graça de H. Mis vierden. In het verslag leest u over het wonder dat we daar beleefden.
’s Avonds kwamen we in Fatima aan. Voor mij was het alsof ik thuis kwam. De volgende dag al meteen de H. Mis in de verschijningskapel, daar waar het allemaal begonnen is in 1917. Kruisweg, rondleiding, rozenkrans en lichtprocessie. Een goed begin. Je zit er meteen helemaal in. De volgende dag naar Aljustrel, waar de drie kinderen woonden. Op zondagmiddag naar Tomar, waar we een heel bijzonder klooster van de tempeliers bezochten. Ook een bezoek aan Domus Pacis, het huis van het Wereldapostolaat van Fatima. Met als climax: de avond van de 12e en de morgen van de 13e. Wat waren er veel mensen om God te danken en Maria te eren! De 13e is altijd een heel speciale dag, omdat van 13 mei tot 13 oktober 1917 Maria steeds op de 13e is verschenen (behalve augustus: de 19e) om ons mensen het een en ander duidelijk te maken.
De 14e hebben we een dagexcursie gemaakt naar Batalha, Nazaré en Alcobaça, ook zeer de moeite waard. En de 15e nog een dagje Lissabon met een bezoekje aan de H. Antonius en … onverwacht… ook aan Jacintha Marto, althans het huis waar zij enige tijd heeft verbleven alvorens zij op 9-jarige leeftijd is gestorven.

Tenslotte wil ik de deelnemers allen van harte bedanken. Jullie hebben een prachtige bede-vaart gehad, maar ik niet minder: Gods genade die ik in Fatima zo overvloedig mocht ontvangen. En daar ga ik weer graag mee aan de slag ik de parochies waar ik pastoor mag zijn.

Gods zegen en een hartelijke groet,
Rudo Franken, pastoor