Parochie Molenhoek

Al drie keer zijn we in april/mei met parochianen een weekend op bedevaart gegaan naar Banneux. Als je samen meerdere dagen met elkaar onderweg bent, heb je tijd en ruimte voor elkaar, kun je elkaar je verhaal vertellen, kun je momenten en vieringen met elkaar beleven.

In 1933 is Maria in Banneux 8 keer verschenen aan Mariette Beco. Maria heeft haar naar de Bron geleid. Ook ons wil Maria brengen naar de Bron.

Van 27 - 29 april 2012 gaan we weer samen naar Banneux. Gaat u, ga jij ook mee?

De kosten voor het hele weekend bedragen € 100,- p.p.(incl. vervoer, twee nachten en vol pension). We hebben het voorrecht te logeren bij de broeders van St. Jan en even deel uit te maken van hun communiteit, met hen te bidden en met hen te eten. Hun huis staat op 500 meter van het heiligdom. Frères de St. Jean: Regina Pacis, Rue de la Sapinière 50, B-4141 Banneux ND, 0032.43600127

---

In het weekend van 14-16 mei 2010 is een groep parochianen voor een jaarlijkse bedevaart naar Banneux geweest. Hier verscheen Maria in 1933 acht keer aan de 11 jarige Mariëtte Beco. Een bijzonder weekend in allerlei opzichten. Met acht volwassenen en drie kinderen samen op weg. Zonder pastoor Rudo Franken die in de parochie bleef; daar waar hij moest zijn in verband met het vliegtuigongeluk waarbij een Mooks gezin om het leven kwam.

 

Met hemelvaart werd duidelijk dat pastoor Rudo Franken de volgende dag niet mee zou kunnen gaan op bedevaart naar Banneux. Als groep konden we wel gaan en daar bidden voor de slachtoffers en hun nabestaanden. Na enig overleg besloten we te gaan. Acht volwassenen en drie kinderen. Als groep samen zonder pastoor, wel met zijn voorbereidingen voor het programma in onze tas. We verzamelden ons vrijdag in de namiddag op de pastorie in Mook waar we van pastoor Rudo de zegen kregen en een kaars met de namen Frank, Sandra, Noortje en Stijn er op. Deze zou een plaatsje in Banneux gaan krijgen, dicht bij Maria, dicht bij de Bron.

Na een rustige reis volgde een warm welkom door de broeders van St. Jan in Banneux. In een kleine knusse keuken met z’n allen rondom de tafel voor koffie/thee en wat lekkers waarbij we allemaal pastoor Rudo in ons midden misten. Tegen negen uur nog even het Heiligdom in, even naar de plaats waar Maria aan Mariëtte Beco verschenen was, even naar de bron waar Maria haar heen leidde en ook ons heen leidt. Onze handen in het water, langs kaarsen, beelden en lichtjes; de kinderen vonden het prachtig. Rustig weer terug en eerst maar eens een nacht lekker slapen.

 

De volgende ochtend was er voor de vroege vogels onder ons gelegenheid om het gebed van de broeders bij te wonen waarna we om kwart over acht in stilte konden ontbijten. Een rustig begin van de dag en ook voor de kinderen een prima start. Tegen negen uur samen op weg voor een gebedsweg. De weg volgen die Mariëtte vier maal ging, waar de mooie dame haar heen leidde. Van de verschijningskapel naar de Bron, met gebed en zang. Ons gebed ook voor het Mookse gezin en de nabestaanden, onze gedachten bij Mook. De kaars met de namen aangestoken. Na de gebedsweg voor iedereen wat ‘vrije tijd’ om Banneux wat te verkennen; of de speeltuin voor de jongsten onder ons voor wie elk paaltje of stoepje onderweg op zich al een ‘speeltuin’ is. Kinderen zijn snel tevreden. Om 11 uur was er een eucharistieviering waarbij een van de kinderen mocht dienen. Naderhand een warme ontmoeting in de sacristie met de priesters en de kosteres. Wonderlijk hoe gemakkelijk en intens de contacten hier zijn, we zijn immers allen verbonden door Zijn Geest.

 

Na het middageten bij de broeders, een flinke drie gangen hap, klaar voor het middagprogramma; een wandeling naar het kapelletje in Tancrémont. Rond 14.00 uur gingen we op weg. Door de weilanden, over heuvels, door de modder, langs paarden, door de bossen... Genieten van de natuur, van ons samenzijn, boeiende gesprekken, dollen met de kinderen, rozenkransgebed. Alle tijd voor elkaar. Zoals ook de mensen in Mook dit weekend alle tijd hadden voor elkaar om samen te zijn en zo samen te verwerken, elkaar te troosten in het verdriet.

Na een heerlijke wandeling van ruim een uur kwamen we aan in Tancrémont waar we in het kapelletje met het indrukwekkende kruisbeeld van ‘De goede oude God’ luisterden naar een gebed.

 

De kinderen hadden aan de overkant een speeltuin gezien die bij een restaurant hoorde. Tja, erg vervelend voor de volwassenen; verplicht koffie met vlaai... Na een flinke pauze weer op weg naar Banneux. Moe en voldaan kwamen we daar tegen 18.00 uur aan. Ruim op tijd nog voor het avondeten bij de broeders; wederom een drie gangen diner... In de avond was er nog een lichtprocessie met kaarsen waar ook vooral de kinderen erg van genoten. Terug daarvan was het nog lang gezellig in de keuken...

 

Zondagochtend na het ontbijt luisterden we naar een overweging die pastoor Rudo ons had meegegeven. Over Hemelvaart en hoe Maria door haar rotsvaste vertrouwen voor de apostelen in de negen dagen tussen Hemelvaart en Pinksteren een enorme steun voor hen was. Het maakte heel wat los. Ook de gedachte dat we als groep op weg waren zonder pastoor, het voelde een beetje als lichaam zonder hoofd. Maar daardoor ook de waardering, we weten hoe fijn het is om op bedevaart te kunnen zijn mét pastoor. Die toegevoegde waarde van een geestelijke die kan begeleiden maakt een bedevaart ook heel speciaal.

 

Na de afwas en een potje voetbal gingen we de weg van de zeven Smarten van Maria. Om beurten lazen we een stukje voor en gingen we biddend van de ene smart naar de andere. Met teksten die ons bewust maken van de smarten in de wereld van nu en hoe we daar mee om kunnen gaan, het een plaats kunnen geven met steun van Maria, moeder van smarten die zoveel heeft geleden en ons zo kan troosten en steunen in het lijden. Gebed hier ook voor alle mensen die het moeilijk hebben.

Na wat vrije tijd de internationale eucharistieviering in een paar talen met veel zieken en ouderen. Een mooie viering met bisschop, zes voorgangers en een hele volle kerk. Indrukwekkend om zoveel verzorgers te zien die de zieken begeleiden. De bisschop had het in zijn overweging over mensen die zeggen dat de kerk toch niets meer voorstelt. ‘Nodig ze maar eens uit om naar een bedevaartsoord te komen’, zo zei hij, ‘ dan kunnen ze zien dat, zoals hier, de kerk springlevend is!’

 

Na de overheerlijke lunch bij de broeders met als toetje ijs, koffie en vlaai (voor de liefhebbers) besloten we na overleg om wat eerder naar huis terug te keren. Zo zouden we op de pastorie in Mook onze bedevaart bij pastoor Rudo kunnen afsluiten. De terugweg verliep vlot en we konden net als op de heenweg met drie auto’s bij elkaar blijven. Wederom boeiende gesprekken zodat de reis snel ging. In Mook wachtte de pastoor ons al op (met fotocamera) en koffie/thee en cake. Hier konden we rustig wat napraten en ervaringen uitwisselen. We hoorden hoe het weekend in Mook verlopen was en stonden stil bij het hoekje met kaarsen en foto van het gezin. De kinderen hadden de tuin van de pastorie snel gevonden en ook de volwassenen vermaakten zich terwijl pastoor Rudo nog een telefonisch interview had over de gebeurtenissen in Mook. Na de afwas was het tijd om afscheid te nemen. De datum voor volgend jaar is al geprikt; onze voornemens om weer mee te gaan zijn gemaakt!

Genoten hebben we van dit bijzondere weekend. Van ons samenzijn, samen delen en ontmoetingen. Een gevoel van verbondenheid dat vast nog lang zal ‘nagloeien’.